Tag Archive | ζωή

Μήνυμα σε γονείς Νο10

m21  «Η δουλειά μας ως γονείς είναι να διδάσκουμε στα παιδιά μας πώς να αντιμετωπίζουν την απογοήτευση και όχι να τα κρατάμε μακριά από αυτή. Γιατί κι αυτή είναι μέρος της ζωής.»

Η κρίση των πρώτων -άντα: «Αλλιώς το είχα φανταστεί κι αλλιώς το πράγμα μου προκύπτει»

Screenshot_2015-04-07-15-55-18-1

Η κρίση των τριάντα, γνωστή ως quarter-life crisis , κάνει την εμφανισή της στις ηλικίες 25-35. Είναι η ώρα, που αρχίζει η εσωτερική καταγραφή και αξιολόγηση του «τι έχω κάνει μέχρι τώρα». Φυσικά, δεν την βιώνουν όλοι με τον ίδιο τρόπο και στον ίδιο βαθμό κι ένταση.

Τα κύρια γνωρίσματα της είναι οι ανασφάλειες, οι απογοητεύσεις, οι ματαιώσεις, η αίσθηση μοναξιάς και κατάθλιψης, το ανεκπλήρωτο, το ανικανοποίητο και η έλλειψη νοήματος και σκοπού. Οι αλλαγές που κάνουμε σ’ αυτή τη φάση συνήθως είναι αντανάκλαση μιας σπασμωδικής προσπάθειας να τα βρούμε με τον εαυτό μας, τα αίτια της οποίας είναι πολύ βαθύτερα.

Περνάς και συ την κρίση αν:

1) Διαβάζεις αυτό το άρθρο, επειδή έψαξες στη μηχανή αναζήτησης για την κρίση των τριάντα (!).

2) Ονειρεύεσαι να κάνεις κάτι «τρελό», κάτι εκτός ορίων: δεν ξέρεις τι θέλεις κι έτσι έχεις κολλήσει σε μια δουλειά που δε σου  αρέσει ή σχεδιάζεις ακόμη για το πώς θα κινηθείς επαγγελματικά.

3) Νιώθεις ότι η αναποφασιστικότητα σ’ έχει παραλύσει: παρά του ότι είσαι ελεύθερος να κάνεις το οτιδήποτε, προτιμάς τα γνωστά «προβλήματα» των τριάντα, όπως την προβλεψιμότητα και τη σταθερότητα. Φοβάσαι πως μία διαφορετική επιλογή δε θα σε οδηγήσει στην εκπλήρωση που αναζητάς, αλλά θα σε επιστρέψει στο σημείο ακριβώς από όπου ξεκίνησες.

4) Νοσταλγείς τα μαθητικά και τα φοιτητικά σου χρόνια: Θυμάσαι που κάποτε όλα στη ζωή ήταν απλά; Νιώθεις σαν να βρίσκεσαι στο μεταίχμιο μεταξύ της παιδικής/ανώριμης ηλικίας και της ενήλικης/ώριμης.

5) Τρομοκρατείσαι στην ιδέα να φτιάξεις τον προσωπικό σου προϋπολογισμό: και αυτό δεν περιορίζεται πλέον στο πόσες μπύρες ή τζιν τόνικ πίνεις.

6) Σκέφτεσαι υπό άλλο πρίσμα την ερωτική σου ζωή: αν είσαι μόνος/η, ίσως αισθάνεσαι ανικανοποίητος/η από τα ραντεβού και τις σχέσεις, που έχεις κάνει. Αν είσαι σε σχέση, μπορεί να αναρωτιέσαι αν όντως θέλεις να είσαι με αυτό τον άνθρωπο μακροπρόθεσμα και αν είναι πλέον αργά για να βρεις κάποιον άλλο.

7) Φοβάσαι ξαφνικά την αποτυχία: Πλέον σε πιάνει πανικός πως αν κάνεις κάτι λάθος, αν «αποτύχεις» (όπως συνήθως αυτό ορίζεται από τους άλλους) σε έναν από τους δύο βασικούς τομείς ή και τους δύο (δουλειά ή/και σχέση), τότε αυτό το λάθος θα σου κοστίσει με τρόπο ακραίο και καταστροφικό όλη σου τη ζωή.

8) Βαριέσαι με τους φίλους σου: Το να περνάς τα βράδια σου μέχρι το πρωί σε κλαμπ, σου φαίνεται ως ιδέα, όλο και λιγότερο ελκυστική και νιώθεις αποξενωμένος από όλα αυτά τα συνεχή ξενύχτια της φοιτητικής ζωής. Δεν αισθάνεσαι καμία ντροπή πια να περάσεις το βράδυ μόνος σου στο σπίτι, ίσως μάλιστα να είναι και αυτό που προτιμάς κάποιες φορές να κάνεις.

9) Συγκρίνεις συνεχώς τον εαυτό σου με τους συνομήλικους φίλους σου: «Όλοι έχουν παντρευτεί…. Αχχχχχ!».

10) ή με τους γονείς σου: Όταν ήταν στην ηλικία σου είχαν ήδη παιδιά, είχαν δικό τους σπίτι, είχαν…

11) Νιώθεις πως τα πράγματα δεν εξελίχθηκαν, όπως τα περίμενες. Αυτό είναι ίσως και η πιο ισχυρή ένδειξη ότι περνάς την κρίση των τριάντα. Η ζωή σου δεν είναι όπως την είχες φανταστεί στα 20 ή τα 25 και έρχονται εκείνες οι «σκοτεινές» στιγμές που κατακλύζεσαι από σκέψεις όπως: «Έτσι την είχα φανταστεί εγώ τη ζωή μου στα 30; Αυτά ήθελα να κάνω; Έτσι να ζω; Αυτά τα όνειρα είχα; Πού είναι τα όνειρά μου; Η ζωή μου, που είναι; Όλα όσα ήθελα, πού είναι; Πού είμαι εγώ; Τι έγινε; Τι πήγε λάθος; Τι στράβωσε στην πορεία; Που έφταιξα; Τι δεν έκανα καλά; Πώς πέρασαν τα χρόνια; Πότε έφτασα στα τριάντα; Μόλις χθες…αλλιώς το φανταζόμουν… Και τώρα τι; Τι γίνεται από εδώ και πέρα; Έτσι θα πάει; Πώς βγαίνεις από εδώ; Βγαίνεις; Πώς; Θέλω να βγω…»

Βγαίνεις, φυσικά και βγαίνεις, εφόσον το θέλεις. Αυτή η αίσθηση του εγκλωβισμού και του αδιεξόδου είναι μόνο απατηλή. Πιστεύεις ότι έχεις παγιδευτεί και παρόλο που ΜΠΟΡΕΙΣ να φύγεις, απλώς νομίζεις ότι δεν μπορείς.

Χρειάζεται να αντικαταστήσουμε τα ερωτήματα κι αντί να αναλογιζόμαστε επί ματαίω «Τι δεν πέτυχα;» και «Τι θα έπρεπε να έχω κάνει;» ας εστιάσουμε στο τώρα και στο τι μπορώ «Τι μπορώ να κάνω τώρα και τι να πετύχω;». Ας δούμε λίγο πιο καθαρά τα εμπόδια που βάλαμε, τα εμπόδια που, έστω αν και ασυνείδητα, αλλά ωστόσο ηθελημένα βάλαμε στο δρόμο μας. Τι σκοπούς εξυπηρετούσαν; Με ποιους τρόπους μας βόλεψαν;

Σίγουρα τα πράγματα δεν είναι πάντα και το ίδιο εύκολα, πόσο μάλλον όταν υπάρχουν και εξωγενείς παράγοντες, που τα μπλοκάρουν (π.χ. έλλειψη επαγγελματικών ευκαιριών και ό,τι αυτό συνεπάγεται, απουσία συναισθηματικής στήριξης από την πατρική οικογένεια, πίεση για δημιουργία οικογένειας), και ακόμη περισσότερο σε μια περίοδο κρίσης. Πάντα όμως θα υπάρχει ένα κομμάτι που θα περνάει από το «δικό μας χέρι» και μπορεί να κάνει σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό τη διαφορά, να φέρει αργά ή γρήγορα την αλλαγή.

Όταν απελευθερωθώ από τα δεσμά που με περιορίζουν, όταν αναγνωρίσω τα δικά μου «θέλω» και ανάγκες, όταν καταλάβω πως η ζωή είναι δική μου και μου ανήκει, και όταν αυτό υπερνικήσει όλα τα υπόλοιπα, τότε η αλλαγή είναι ο μόνος δρόμος, τότε χτίζω ξανά τη νέα μου ζωή, αυτήν που τόσο είχα ονειρευτεί.

Υ.Γ. Η ζωή είναι δρόμος, είναι και αγώνας, αλλά σίγουρα δεν είναι αγώνας δρόμου. Νικητής δεν είναι όποιος κόψει πρώτος το νήμα. Ο καθένας έχει το δικό του ρυθμό, την δική του πορεία να χαράξει και τα δικά του εμπόδια να ξεπεράσει. Ποτέ δεν είναι αργά! Αργά είναι ίσως μόνο για όσους παραιτούνται. Βρείτε το δρόμο σας και ακολουθήστε τον. Καλή διαδρομή!

 

Κατερίνα Κοντογιαννάτου

e4f71cabb8b904987e738d5b0580d11c96a2a33152208f9cfef4406c766746e1

Πού ξέρεις αν είναι για καλό ή για κακό;

0ΜΙΑ ΣΟΦΗ ΙΝΔΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Σ’ ένα χωριό ζούσε ένας άνθρωπος που είχε ένα υπέροχο λευκό άλογο.
Η φήμη του έφτασε μέχρι τον άρχοντα του τόπου, ο οποίος ήθελε να το αποκτήσει.

Έστειλε απεσταλμένους με χρυσά φλουριά, μία μικρή περιουσία, για να αγοράσουν το άλογο. Ο χωρικός αρνήθηκε με τα παρακάτω λόγια. «Να πείτε στον άρχοντα, ότι τον ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν πουλάω το άλογό μου. Το άλογο αυτό είναι το καμάρι μου, είναι φίλος μου, και δεν μπορώ να πουλήσω τον φίλο μου.»

Οι άλλοι χωρικοί τον αποδοκίμασαν: «Έχασες τέτοια ευκαιρία; Υπάρχουν χιλιάδες άλογα. Με αυτά τα χρήματα θα άλλαζες την ζωή σου. Πολύ κακό αυτό που έκανες.»

Ο χωρικός: «Που ξέρετε αν είναι για καλό ή για κακό;»

Το άλογο χάθηκε και οι χωρικοί πάλι ήρθαν να πουν την γνώμη τους: «Τι δυστυχία! Έχασες το άλογό σου και τα χρήματα. Είσαι πολύ άτυχος άνθρωπος.»

Ο χωρικός: «Που ξέρετε αν είναι για καλό ή για κακό;»

Το άλογο μετά από λίγες ημέρες γύρισε, φέρνοντας μαζί του δέκα υπέροχες άγριες φοράδες.

Οι χωρικοί πάλι να πουν την γνώμη τους: «Τι τυχερός άνθρωπος! Τελικά ήταν για καλό!»

Ο χωρικός: «Που ξέρετε αν είναι για καλό ή για κακό;»

Ο γιος του χωρικού, προσπαθώντας να εκπαιδεύσει ένα από τα άγρια άλογα, έπεσε και έσπασε το πόδι του, και οι χωρικοί επανήλθαν: «Τι δυστυχία, τελικά ήταν κακό. Ποιος θα σε κοιτάξει τώρα που το παιδί σου έμεινε σακάτης;»

Ο χωρικός: «Που ξέρετε αν είναι για καλό ή για κακό;»

Ο καιρός περνάει, γίνεται πόλεμος, επιστρατεύονται όλοι οι νέοι του χωριού, εκτός από τον γιο του χωρικού που ήταν χωλός.

Και πάλι οι χωρικοί: «Τι τύχη! Τώρα τα παιδιά μας θα χαθούν στον πόλεμο, ενώ το δικό σου τουλάχιστον θα ζήσει. Τελικά ήταν καλό.»

Ο χωρικός: «Που ξέρετε αν είναι για καλό ή για κακό;»… … …

«Ποιος είσαι;»

7 Οι άνθρωποι συνεχώς αναζητούν την ευτυχία και την πληρότητα στη ζωή τους.. πριν ψάξεις για τις σωστές απαντήσεις βεβαιώσου ότι κάνεις τις σωστές ερωτήσεις..

1. Τι είναι χειρότερο, το να αποτύχεις ή το να μην προσπαθήσεις ποτέ;

2. Αν η ζωή είναι τόσο μικρή γιατί κάνουμε τόσα πολλά από εκείνα που δεν μας αρέσουν και τόσα λίγα από εκείνα που μας αρέσουν;

3. Κάνεις εκείνο που πιστεύεις ή συμβιβάζεσαι με εκείνο που κάνεις;

4. Αν το προσδόκιμο ζωής ήταν τα 40 χρόνια πόσο διαφορετικά θα ζούσες;

5. Ανησυχείς περισσότερο για το αν κάνεις σωστά τα πράγματα ή για το αν κάνεις τα σωστά πράγματα;

6. Αν μπορούσες να δώσεις μια μόνο συμβουλή σε ένα νεογέννητο παιδί, τι θα του έλεγες;

7. Ποιο είναι εκείνο που κάνεις διαφορετικά συγκριτικά με τους περισσότερους ανθρώπους;

8. Ποιο είναι εκείνο το ένα που δεν έχεις κάνει αλλά το επιθυμείς πολύ; Τι σε εμποδίζει;

9. Έχεις υπάρξει ο φίλος που θα ήθελες ως φίλο;

10. Για ποιο πράγμα νιώθεις μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη;

11. Μπορείς να μάθεις την αλήθεια χωρίς κόστος;

12. Έχει πραγματοποιηθεί ποτέ ο μεγαλύτερός σου φόβος;

13. Θυμάσαι εκείνη τη στιγμή, 5 χρόνια πριν, που είχες πολύ κακή διάθεση; Τώρα έχει σημασία;

14. Ποια είναι η πιο ευτυχισμένη παιδική ανάμνηση; Για ποιο λόγο;

15. Ποια στιγμή πρόσφατα ένιωσες ιδιαίτερα «ζωντανός» και παθιασμένος με κάτι;

16. Αν αυτό που θέλεις δεν το έχεις πετύχει ακόμη, τι έχεις να χάσεις;

17. Αν όχι τώρα, πότε;

18. Νιώθεις ότι έχεις ξαναζήσει τη σημερινή μέρα άλλες 100 φορές ήδη;

19. Ποια ήταν η τελευταία φορά που τόλμησες κάτι πραγματικά ριψοκίνδυνο;

20. Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα στο να είσαι ζωντανός και στο να ζεις πραγματικά;

21. Αν μαθαίνουμε από τα λάθη μας, τότε γιατί φοβόμαστε τόσο πολύ να κάνουμε λάθος;

22. Μήπως μένεις αγκιστρωμένος σε κάτι απ’ το οποίο θα ‘πρεπε να απελευθερωθείς;

23. Τι θα έκανες διαφορετικά αν γνώριζες ότι κανείς δεν θα σε κρίνει;

24. Πότε ήταν η τελευταία φορά που παρατήρησες τον ήχο της αναπνοής σου;

25. Τι αγαπάς; Έχεις εκφράσει αυτήν την αγάπη με κάποια από τις ενέργειές σου πρόσφατα;

26. Οι αποφάσεις λαμβάνονται αυτή τη στιγμή. Το ερώτημα είναι : αποφασίζεις για τον εαυτό σου ή αφήνεις άλλους να αποφασίσουν για σένα;