Tag Archive | διαπαιδαγώγηση

Μήνυμα σε γονείς Νο7

m2 «Δεν μπορείς να κάνεις τα παιδιά σου να συμπεριφέρονται καλύτερα κάνοντάς τα να νιώθουν χειρότερα. Όταν τα παιδιά νιώθουν καλύτερα, συμπεριφέρονται καλύτερα.»

Advertisements

Μήνυμα σε γονείς Νο4

 

m2

«Ο «χαρακτήρας» του παιδιού έχει πολλαπλές «πηγές». Κάθε συμπεριφορά οφείλεται πάντα σε κάποιο αίτιο. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να το ανακαλύψουμε, κάτι που δεν είναι και τόσο εύκολο. Όταν αμφιβάλλουμε, είναι καλύτερα να αποφύγουμε κάθε επίκριση και να ψάξουμε μαζί…»

Ιζαμπέλ Φιλιοζά

Μήνυμα σε γονείς Νο3

m2

 

«Συζητήστε με άλλους γονείς. Σε όλες τις ηλικίες είναι χρήσιμο να μιλάτε με άλλους γονείς. ΠΡΟΣΟΧΗ, σκοπός δεν είναι να θέσουμε τα παιδιά σε κατάσταση ανταγωνισμού και να επιβεβαιώσουμε αν το δικό μας παιδί είναι καλύτερο ή λιγότερο καλό, αλλά να συνηδειτοποιήσουμε ότι ο δικός μας ανυπόφορος «θησαυρός» δεν είναι ο μόνος του είδους του.

Πολλές συμπεριφορές που οι γονείς δυσκολεύονται να ανεχθούν, διότι δεν τις καταλαβαίνουν, ή επειδή θεωρούν ότι δεν μπορούν να τις αντιμετωπίσουν συνδέονται απλώς με την ηλικία (παρ’ όλο που δεν αντιδρούν όλα τα παιδιά με τον ίδιο τρόπο).

Όταν μιλάτε με άλλους γονείς, μπορείτε εξάλλου να δείτε ότι η δική σας εκπαιδευτική μέθοδος δεν αποτελεί τη μοναδική δυνατότητα κι αυτό μπορεί να σας κάνει να σκεφτείτε.»

Ιζαμπέλ Φιλιοζά

Μήνυμα σε γονείς Νο2

m2

Συνεργαστείτε με την ιδιοσυγκρασία και την προσωπικότητα του παιδιού σας. Προσαρμόστε τη διαπαιδαγώγησή σας, ώστε να ανταποκρίνεται στις εκάστοτε ανάγκες του παιδιού. Δημιουργήστε δηλαδή καταστάσεις, που να ταιριάζουν στο παιδί σας.

Αν για παράδειγμα, πρόκειται για ένα δραστήριο παιδί, φροντίστε να εκτονώνει αυτά τα αποθέματα ενέργειας σε αντίστοιχες δραστηριότητες, αντί να θέτετε μη ρεαλιστικές προσδοκίες και να περιμένετε να μετατραπεί σε ένα «άλλο», ήσυχο παιδί. Θα είναι σαν να περιμένετε ένα παιδί με μαύρα μάτια να αποκτήσει γαλανά.

Mια τελεία δε σημαίνει πάντα ένα τέλος. Μπορεί να σημαίνει και μια αρχή…

teleia_coverΤο μάθημα της ζωγραφικής είχε τελειώσει, αλλά η Λία δεν έλεγε να ξεκολλήσει απ’ το θρανίο της.

Το χαρτί της ήταν άδειο.

Η δασκάλα της Λίας έσκυψε πάνω στο κάτασπρο χαρτί.

« Α! Μια πολική αρκούδα σε χιονοθύελλα», είπε.

«Πολύ αστείο!», είπε μουτρωμένη η Λία. «Αφού, σας λέω, ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΝΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΩ!»

Η δασκάλα της Λίας χαμογέλασε.

«Έλα, φτιάξε κάτι. Μια γραμμή, μια τελεία έστω… Κάνε με θάρρος την αρχή κι ό,τι βγει…»

Άρπαξε τότε η Λία ένα μαρκαδόρο και κάρφωσε με μανία τη μύτη του στο χαρτί.

«Ορίστε!»

Την επόμενη βδομάδα η Λία ήρθε στο μάθημα ζωγραφικής και τι να δει;

Πάνω από την έδρα της δασκάλας, μέσα σε μια σκαλιστή χρυσή κορνίζα, καμάρωνε μια τελεία!
Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΙΑ…!!!

 

Η Τελεία, Peter H. Reynolds, Εκδόσεις :ΑΙΣΩΠΟΣ

«Όταν σου ζητώ να μ’ ακούσεις…»

images (1)1

ΛΕΟ ΜΠΟΥΣΚΑΛΙΑ: ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ

«Όταν σου ζητώ να μ’ ακούσεις
κι εσύ αρχίζεις να δίνεις συμβουλές
δεν έκανες αυτό που σου ζήτησα.

Όταν σου ζητώ να μ’ ακούσεις
κι εσύ αρχίζεις να μου λες γιατί
δε νιώθω και τόσο ωραία.
Ποδοπατείς τα αισθήματα μου.

Όταν σου ζητώ να μ’ ακούσεις
και νιώθεις υποχρεωμένος να κάνεις κάτι
για να λύσεις τα προβλήματα μου,
δεν με κατάλαβες, όσο κι αν φαίνεται παράξενο.

Ίσως γι’ αυτό η προσευχή
αποδίδει σε μερικούς ανθρώπους
επειδή ο Θεός είναι βουβός και δεν προσφέρει συμβουλές
και δεν προσπαθεί να τακτοποιήσει πράγματα.
Ο Θεός ακούει μόνο κι εμπιστεύεται εσένα
να τα βγάλεις πέρα με τον εαυτό σου.

Γι’ αυτό, σε παρακαλώ,
πρόσεξέ με κι άκουσέ με.
Κι αν θέλεις να μιλήσεις
περίμενε μια στιγμή,
θα ‘ρθει η σειρά σου.
Σου υπόσχομαι να σ’ ακούσω κι εγώ προσεκτικά.»

«Μαμά, μπαμπά…»

Dear-Mom-and-Dad Ο Rudolf Dreikurs γεννήθηκε στη Βιέννη το 1897 και σπούδασε ιατρική και ψυχιατρική στο πανεπιστήμιο της ίδιας πόλης. Εκτός από τη διδασκαλική και συγγραφική του δραστηριότητα, ο Dreikurs πρωτοστάτησε στην ίδρυση συμβουλευτικών σταθμών για τους γονείς και υπήρξε από τους θεμελιωτές της ιδέας για τις ομαδικές συζητήσεις στην τάξη και του οικογενειακού συμβουλίου στο σπίτι.

Ο Dreikurs αναφέρει: «Δεν υπάρχουν κακά παιδιά – υπάρχουν μόνο αποθαρρυμένα και δυστυχισμένα παιδιά, που δεν είχαν την τύχη να δεχτούν εκείνη την ανατροφή που θα τους άνοιγε τα φτερά για να ολοκληρωθούν μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία. Δεν υπάρχει, όμως, και γονιός που ΔΕΝ θα κάνει λάθη στην αγωγή των παιδιών. Απαλλαγείτε, λοιπόν, από τις ενδεχόμενες ενοχές σας. Και ηρεμήστε».

Στο παρακάτω απόσπασμα μιλάει σαν ένα παιδί, που απευθύνεται στο γονιό του.

  • Μη με κάνεις να νιώθω μικρότερος από ό,τι είμαι. Αυτό με κάνει να παριστάνω τον σπουδαίο.
  • Μη μου κάνεις παρατηρήσεις μπροστά στον κόσμο, αν μπορείς. Θα προσέξω περισσότερο αυτά που θα μου πεις, αν μου μιλήσεις ήρεμα μια στιγμή, που θα είμαστε οι δυο μας.
  • Μη με προστατεύεις πάντα από τις συνέπειες. Χρειάζεται καμιά φορά να πάθω, για να μάθω.
  • Μη μου δημιουργείς το αίσθημα ότι τα λάθη μου είναι αμαρτήματα. Μπερδεύονται έτσι μέσα μου όλες οι αξίες, που έχω μάθει να αναγνωρίζω. 
  • Μη δίνεις μεγάλη σημασία στις μικροαδιαθεσίες μου. Καμιά φορά γίνονται μόνο και μόνο για να κερδίσω την προσοχή σου, που ζητούσα.
  • Μη μου κάνεις συνεχώς παρατηρήσεις, γιατί τότε θα χρειαστεί να προστατέψω τον εαυτό μου, παριστάνοντας τον… κουφό.
  • Μη με παραχαϊδεύεις. Ξέρω ότι δεν γίνεται να έχω πάντα αυτό, που θέλω.
  • Μη μου δίνεις επιπόλαιες υποσχέσεις. Νιώθω πολύ περιφρονημένος, όταν δεν τις κρατάς.
  • Μη με αγνοείς, όταν σου κάνω ερωτήσεις. Αν κάνεις κάτι τέτοιο, σύντομα θα αρχίσω να αναζητώ απαντήσεις από άλλες πηγές.
  • Μην πέφτεις σε αντιφάσεις. Με μπερδεύεις αφάνταστα και χάνω την εμπιστοσύνη μου σε ‘σένα.
  • Μην προσπαθείς να με κάνεις να πιστέψω ότι είσαι τέλεια/-ος και αλάνθαστη/-ος. Είναι μεγάλο σοκ για εμένα να καταλάβω ότι δεν είσαι τίποτα από τα δύο.
  • Μη διανοηθείς ποτέ να πιστέψεις ότι θα πέσει η υπόληψή σου, εάν μου ζητήσεις συγγνώμη. Μια τίμια αναγνώριση ενός λάθους σου, μου δημιουργεί θερμά αισθήματα απέναντί σου.