Tag Archive | έλεγχος

H οικογένεια πίσω από τη νευρική ανορεξία

95097013 Το βασικό χαρακτηριστικό των διατροφικών διαταραχών είναι τα προβλήματα που συνδέονται με την πρόσληψη τροφής και διακρίνονται σε δύο κατηγορίες, τη νευρική/ψυχογενή ανορεξία και την ψυχογενή βουλιμία. Πιο συγκεκριμένα τα άτομα της πρώτης κατηγορίας στοχεύουν στο να χάσουν κιλά μέσω της στέρησης τροφής.

 

ΑΤΟΜΙΚΟ ΠΡΟΦΙΛ

Με μια πρώτη ανάγνωση τα ανορεκτικά άτομα δίνουν την εντύπωση πως πρόκειται για άτομα αποτελεσματικά, αποφασιστικά, γεμάτα σιγουριά. Ωστόσο, πίσω από αυτή την εικόνα κρύβεται μια εύθραυστη αυτοεκτίμηση και χαρακτηρίζονται από υψηλές προσδοκίες, τελειοθηρία και ψυχαναγκαστικότητα.

Ο φόβος τους συνίσταται στο ότι δε θα είναι πότε αρκετά καλά σε ό,τι αναλαμβάνουν και αναζητούν την επιτυχία. Οι ανορεκτικές επιθυμούν να είναι άριστες σε όλα όσα κάνουν, ενώ θεωρούν πως οι υπόλοιποι είναι καλύτεροι από τις ίδιες, άποψη την οποία πιστεύουν πως ενστερνίζεται και η οικογένειά τους. Συνήθως πρόκειται για άτομα εσωστρεφή, ευσυνείδητα, που δε δημιουργούν προβλήματα και φέρουν τον τίτλο του «καλού παιδιού». Συχνά έχουν υψηλή νοημοσύνη και τους απασχολεί ιδιαίτερα η εμφάνισή τους.

Όταν όλο αυτό το υπόβαθρο συνδυαστεί με μία γενική έλλειψη ευχαρίστησης από τη ζωή ή με δύσκολα γεγονότα ζωής για τα οποία το άτομο ήταν απροετοίμαστο να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί, η νευρική ανορεξία έρχεται ως η «λύση» στα προβλήματά τους. Μ’ αυτό τον τρόπο ανακτούν το χαμένο έλεγχο σε άλλες πλευρές της ζωής τους, μετατοπίζοντας τον στο κομμάτι του φαγητού και συγκαλύπτουν τον πραγματικό τους φόβο, το φόβο της αποτυχίας.

Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο  Crisp «η ψυχογενής ανορεξία σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί μια ηλίθια εμμονή για αδυνάτισμα ή μια πλανημένη προσπάθεια για λεπτότητα και ομορφιά. Είναι μια απεγνωσμένη προσπάθεια του ατόμου για ψυχολογική επιβίωση». Η νευρική ανορεξία δεν είναι απλώς μια διατροφική διαταραχή, είναι μια συναισθηματική διαταραχή με ισχυρό ψυχολογικό υπόβαθρο.

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΡΟΦΙΛ

Είναι σημαντικό να έχουμε κατά νου πως η κάθε οικογένεια είναι διαφορετική και πως κάθε οικογένεια όσο λειτουργική κι αν είναι, υπάρχουν στιγμές που περνά από δυσκολίες κι έχει τα δικά της τρωτά σημεία και προβλήματα. Ορισμένοι παράγοντες, που συνδέονται με την οικογένεια συμβάλλουν στην εμφάνιση της νευρικής ανορεξίας.

Στις οικογένειες των ανορεκτικών έχουν παρατηρηθεί ορισμένα πρότυπα συμπεριφοράς, που περιγράφει ο Minuchin:

– υπερεμπλοκή: οι οικογένειες ασχολούνται υπερβολικά με το παιδί χωρίς να του δίνουν καμία δυνατότητα ελέγχου

– υπερπροστασία

– ακαμψία: διατηρούν το status quo και αποφεύγουν να αντιμετωπίζουν τις αλλαγές (π.χ. εφηβεία)

– αποφυγή επίλυσης συγκρούσεων

Οι γονείς των ανορεκτικών είναι συνήθως εξαιρετικά απαιτητικοί απ’ τα παιδιά τους, έχουν μεγάλες προσδοκίες, θέλουν να τα δουν επιτυχημένα, ενώ παράλληλα δεν τους παρέχουν επαρκή συναισθηματική στήριξη. Έτσι τα παιδιά μαθαίνουν πως είναι ικανά και άξια αγάπης μόνο όταν σημειώνουν επιτυχίες, κατορθώματα και επιτεύγματα.

Επίσης, υπάρχουν οικογένειες ανορεκτικών που επιθυμούν να κρατήσουν τα παιδιά τους όσο πιο κοντά γίνεται δημιουργώντας σχέσεις εξάρτησης. Το παιδί που εμφανίζει νευρική ανορεξία θέλει να ανεξαρτητοποιηθεί, να αυτονομηθεί και να ακολουθήσει το δικό του δρόμο εκτός της οικογένειας, την ίδια στιγμή όμως νιώθει απροετοίμαστο και ζητά τη φροντίδα των δικών του. Έχοντας τον έλεγχο στο κομμάτι των αναγκών του σώματος του θέλει να στείλει το μήνυμα από τη μια πλευρά ότι το ίδιο και μόνο είναι υπεύθυνο για τη ζωή του («εμπιστευτείτε με ότι μπορώ να τα καταφέρω μόνος/η μου») και από την άλλη με τον τρόπο που επιλέγει να το πετύχει (ψυχογενής ανορεξία) επιδιώκει  την προσοχή που έχει ανάγκη από την οικογένειά του («αποδεχτείτε με όπως είμαι, αγαπήστε εμένα κι όχι τα επιτεύγματά μου»).

 

Κατερίνα Κοντογιαννάτου

Η κάμπια που δεν έγινε ποτέ πεταλούδα

images (1)2

Κάποιος, κάποτε, βρήκε το κουκούλι μιας πεταλούδας.

Μια μέρα, παρουσιάστηκε ένα μικρό άνοιγμα στο κουκούλι. Ο άνθρωπος κάθισε και παρατηρούσε την πεταλούδα για αρκετές ώρες καθώς εκείνη αγωνιζόταν να περάσει το σώμα της μέσα από την μικρή τρύπα. Κάποια στιγμή φάνηκε ανήμπορη να προχωρήσει άλλο.

Έτσι ο άνθρωπος αποφάσισε να βοηθήσει την πεταλούδα. Με ένα ψαλίδι, έκοψε το υπόλοιπο κομμάτι του κουκουλιού. Η πεταλούδα πρόβαλε εύκολα, αλλά είχε πρησμένο σώμα και μαραμένα φτερά. Ο άνθρωπος συνέχισε να παρατηρεί την πεταλούδα, γιατί περίμενε ότι τα φτερά της θα μεγάλωναν και θα άπλωναν για να στηρίξουν το σώμα της, το οποίο θα ξεπρηζόταν σιγά – σιγά.
Κάτι τέτοιο, όμως, δεν έγινε.

Αντίθετα, η πεταλούδα πέρασε την υπόλοιπη ζωή της σέρνοντας το πρησμένο της σώμα και έχοντας μαραμένα φτερά. Ποτέ δεν μπόρεσε να πετάξει.

Αυτό που ο άνθρωπος, με την καλοσύνη και την βιασύνη του, δεν κατάλαβε ήταν πως ο αγώνας για να βγει η πεταλούδα από το άνοιγμα, ήταν ο τρόπος με τον οποίο διοχετευόταν υγρό από το σώμα της προς τα φτερά, ούτως ώστε να είναι έτοιμη να πετάξει μόλις ελευθερωθεί από το κουκούλι.

Η κάμπια, όπως και κάθε άνθρωπος, χρειάζεται να σπάσει το κουκούλι της μόνη της, σεβόμενοι οι υπόλοιποι τους ρυθμούς του άλλου, χωρίς να τους παραβιάζουν. Μερικές φορές, οι δυσκολίες είναι ακριβώς αυτό που έχουμε ανάγκη στη ζωή μας. Αν διασχίζαμε τη ζωή χωρίς εμπόδια, δεν θα αποκτούσαμε τη δύναμη που δικαιούμαστε.
Δεν θα πετούσαμε ποτέ…

Αφήνω τον έλεγχο σημαίνει…

PicsArt_1410346758135«ΑΦΗΝΩ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ
Σημαίνει εμπιστεύομαι τη διαδικασία…

Το να αφήνω τον έλεγχο δεν σημαίνει ότι σταματώ να νοιάζομαι… σημαίνει ότι σταματώ να κάνω πράγματα που μπορεί να κάνει ο άλλος για τον εαυτό του.

Το να αφήνω τον έλεγχο δεν σημαίνει ότι αποκόπτω τον εαυτό μου από τους άλλους… σημαίνει ότι κατανοώ ότι δεν μπορώ να ελέγξω τη ζωή ενός άλλου ανθρώπου.

Το να αφήνω τον έλεγχο δεν σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρομαι… σημαίνει ότι σταματώ να επιδιορθώνω σφάλματα άλλων.

Το να αφήνω τον έλεγχο δεν σημαίνει ότι δεν προσπαθώ… σημαίνει ότι σταματώ να απαιτώ να προσπαθούν οι άλλοι.

Το να αφήνω τον έλεγχο δεν σημαίνει ότι δεν υποστηρίζω… σημαίνει ότι επιτρέπω στους άλλους να δεχθούν τις συνέπειες των πράξεων τους.

Το να αφήνω τον έλεγχο δεν σημαίνει ότι σταματώ να απολαμβάνω τη μέρα όπως έρχεται… σημαίνει ότι σταματώ να απαιτώ από τους άλλους να προσαρμοστούν στις επιθυμίες μου και τα θέλω μου.

Το να αφήνω τον έλεγχο δεν σημαίνει ότι δεν βάζω δράση… σημαίνει να κατανοήσω ότι δεν μπορώ να είμαι σίγουρος για το αποτέλεσμα.

Το να αφήνω τον έλεγχο μοιάζει με το να ξαπλώνω πάνω στο νερό και να αφήνομαι. Αυτή είναι αίσθηση που δίνει στη ζωή μου…

Το να αφήνω τον έλεγχο σημαίνει ότι φοβάμαι λιγότερο…
και αγαπώ περισσότερο…»

-Άγνωστος-