Archive | Δεκέμβριος 2015

Άη Βασίλη είσαι εδώ;

e0078071_20434225   Σίγουρα το να λέμε ψέματα στα παιδιά δεν είναι το επιθυμητό, αλλά το αντίθετο, να τους παραθέτουμε την αλήθεια προσαρμοσμένη στο αναπτυξιακό τους στάδιο. Είναι όμως τόσο κακό να υποστηρίξουμε την ύπαρξη του Άη Βασίλη; Ας μην ξεχνάμε τη διαφορά ανάμεσα σε ένα ψέμα και σε ένα μύθο με συμβολισμούς. Κι ο Άη Βασίλης είναι ένα τέτοιος μύθος. Η  ψυχαναλύτρια, Francoise Dolto, επισημαίνει πως «τα παιδιά έχουν ανάγκη από ποίηση. Ο μύθος είναι ποίηση και η ποίηση έχει τη δική της αλήθεια».

 

Πότε να πω στο παιδί μου ότι πρόκειται για μύθο;

Καταρχάς, δε χρειάζεται να βιαστούμε και να «σπρώξουμε» το παιδί απότομα στον κόσμο των ενηλίκων. Ανάλογα με τις ερωτήσεις που μας απευθύνει, δίνουμε και την απάντησή μας λαμβάνοντας πάντα υπόψη την ηλικία του. Οδηγός μας είναι οι ερωτήσεις και ακριβώς πάνω σ’ αυτές «πατάμε» για να απαντήσουμε.

Για παράδειγμα, όταν πρόκειται για ένα παιδάκι νηπιακής ηλικίας, οι απαντήσεις μας είναι καλό να συνεχίζουν το παραμύθι και τη μαγεία. Από την ηλικία των 6 ετών και πάνω, το παιδί είναι πλέον σε θέση να διακρίνει το πραγματικό από το μη πραγματικό και να διαχωρίσει την αλήθεια από τη φαντασία.

Με ρώτησε το ίδιο αν υπάρχει.

Προτού μπείτε στον πειρασμό να απαντήσετε με ένα σκέτο «ναι» ή «όχι», διερευνήστε πρώτα τι πιστεύει το ίδιο. Αν απαντήσει θετικά, τότε δεν υπάρχει λόγος να του χαλάσετε το παραμύθι και πείτε του ότι πιστεύετε κι εσείς. Αν πάλι αμφισβητεί την ύπαρξή του, ούτε τότε έχει νόημα να επιμένετε στο αντίθετο. Σ’ αυτή την περίπτωση, καλό είναι να του εξηγήσετε πώς ξεκίνησε αυτή η ιστορία και μιλήστε του για το δικό μας Μέγα Βασίλειο και τη δράση του, ο οποίος  έφτιαξε κοντά στην Καισαρεία μια ολόκληρη πόλη, που ονομάστηκε Βασιλειάδα και ήταν γεμάτη από φιλανθρωπικά ιδρύματα, νοσοκομεία, γηροκομεία, ορφανοτροφεία κ.λπ., ιδρύοντας και καθιερώνοντας τη διανομή αγαθών σε φτωχές οικογένειες.

Του είπαν ότι δεν υπάρχει.

Αν διαπιστώσετε ότι το παιδί έχει απογοητευτεί από μια τέτοια δήλωση, εξηγήστε πως κάποιοι άνθρωποι δεν πιστεύουν στον Άγιο Βασίλη και πως εσείς είστε από αυτούς που πιστεύετε στο μύθο και την παράδοση. Η Dolto αναφέρει «να του εξηγήσεις τη διαφορά που υπάρχει ανάμεσα σ’ ένα μύθο και σε ένα ζωντανό πρόσωπο που γεννήθηκε, είχε γονείς, εθνικότητα, το οποίο μεγάλωσε και θα πεθάνει και που κατ’ ανάγκη κατοικεί σ’ ένα σπίτι πάνω στη γη, όπως όλοι οι άνθρωποι κι όχι στα σύννεφα».

Σε ποιους φέρνει δώρα;

Ο Άη Βασίλης φέρνει δώρα σε όλα τα παιδιά κι όχι μόνο στα «καλά» παιδιά, όπως πολύ συχνά επισημαίνουν κάποιοι γονείς και εκπαιδευτικοί με φράσεις «Αν είσαι καλό παιδί, θα σου φέρει δώρο ο Άη Βασίλης», «Με αυτά που κάνεις, μην περιμένεις δώρο από τον Άγιο Βασίλη» κ.ο.κ. Ο Άγιος λοιπόν φέρνει δώρα σε όλους γιατί πολύ απλά δεν υπάρχουν «καλά» και «κακά» παιδιά, υπάρχουν  μόνο παιδιά που κάνουν λάθη, όπως άλλωστε κάνουν όλοι οι άνθρωποι.

Τι είδους δώρα φέρνει;

Καλό είναι τα δώρα που φέρνει ο Αη Βασίλης να είναι συμβολικά, αντανακλώντας το πνεύμα των Χριστουγέννων και όχι αυτό του καταναλωτισμού, διευκρινίζοντας πως όποιο μεγαλύτερο ή ακριβό δώρο είναι από μέρους των γονιών.

Και τα παιδιά μοιράζουν δώρα!

Όταν το παιδί γράφει το γράμμα του στον Άγιο Βασίλη μπορείτε να του ζητήσετε να σκεφτεί σε ποιους θα ήθελε να κάνει δώρα και τι θα επέλεγε για τον καθένα. Αν και η έννοια της μοιρασιάς, είναι μια έννοια που αναπτύσσεται σταδιακά και αρχίζει να γίνεται κατανοητή στα παιδιά από την ηλικία των 3-4 χρονών κι έπειτα, αυτός είναι ένας από τους πολλούς τρόπους να του εμφυσήσουμε το μήνυμα της ικανοποίησης και της χαράς μέσα από την προσφορά.

Ο Άη Βασίλης πάλι θα ρθει!

Ο Άη Βασίλης υπάρχει γιατί εμείς θέλουμε να υπάρχει! Εξάλλου, ποιος είπε ότι δεν υπάρχει; Όσο υπάρχει αγάπη, όσο προσφέρουμε και μοιραζόμαστε, όσο ονειρευόμαστε, όσο ελπίζουμε, όσο συμβαίνουν θαύματα, όσο τα αδύνατα γίνονται δυνατά και όσο πιστεύουμε σ’ εμάς, στους άλλους, στο καλύτερο, στο επόμενο, στο απίθανο και τ’ άπιαστο, τόσο θα υπάρχει. Προσωπικά πιστεύω ακόμη, εσείς;

 

Κατερίνα Κοντογιαννάτου

Αν φας αυτό θα σου δώσω παγωτό

4   Το δίχρονο μου είπε, «Αν φας αυτό το φαγητό μπορείς να φας παγωτό Έβαλε μπροστά μου ένα πλαστικό πιάτο στο οποίο είχε τοποθετήσει μια μωβ πλαστελίνη.

«Τι είναι;», ρώτησα.

«Είναι υγιεινό φαγητό

«Τι είδους υγιεινό φαγητό.»

«Απλά πρέπει να το φας

«Χρειάζομαι πιρούνι

«Θα σου φέρω ένα εγώ, κύριε Tom.» Έψαξε στο ράφι και βρήκε ένα πλαστικό. «Ορίστε το πιρούνι σου, τώρα φάε το φαγητό σου

Προσποιήθηκα ότι δάγκωσα. Μερικές φορές όταν τα παιδιά θέλουν να δοκιμάσω το φανταστικό φαγητό τους, κάνω μια κωμική έκφραση και λέω, «Είναι χάλια» ή «Καίει!» αλλά αυτή τη φορά είπα, «Είναι πολύ καλό! Θα το φάω όλο!» και κάρφωσα την πλαστελίνη με το πιρούνι μου βάζοντάς το και καλά ολόκληρο στο στόμα μου. Μετά το έκρυψα στο χέρι μου ενώ ταυτόχρονα προσποιούμουν ότι μασούσα και κατάπινα. «Τώρα είμαι έτοιμος για το παγωτό μου.»

Το «παγωτό» ήταν από περισσότερη πλαστελίνη που είχε βάλει σε ένα σκεύος. Για ένα λεπτό νόμιζα ότι θα μου το σέρβιρε, αλλά τελικά είπε, «Πρώτα πρέπει να κάνεις μπάνιο, και μετά μπορείς να φας παγωτό.»

«Δε θέλω να κάνω μπάνιο

«Πρέπει να κάνεις μπάνιο αν θέλεις να φας παγωτό

«Θα χρειαστώ σφουγγάρι

«Θα σου φέρω εγώ σφουγγάρι, κύριε Tom.» Βρήκε μια μικρή κουβερτούλα στην γωνιά με τις κούκλες. «Να το σφουγγάρι σου

Προσποιήθηκα ότι έκανα μπάνιο και αφού τελείωσα είπα, «Είμαι καθαρός, τώρα είμαι έτοιμος για το παγωτό.»

«Όχι, πρώτα πρέπει να φορέσεις τις πιτζάμες σου

«Δε θέλω να φορέσω τις πιτζάμες μου

«Πρέπει να φορέσεις τις πιτζάμες σου και μετά θα φας παγωτό

Συνεχίσαμε για λίγο κάπως έτσι.

Ήταν ξεκάθαρο ότι δε θα έτρωγα παγωτό.

Ήταν ένα παιχνίδι, προσποιούμασταν. Το φαγητό δεν ήταν αληθινό, το μπάνιο δεν ήταν αληθινό, οι πιτζάμες δεν ήταν αληθινές. Ακόμα και το παγωτό δεν ήταν αληθινό. Τίποτα δεν ήταν αληθινό, ήταν ένα παιδικό παιχνίδι. Παρ’ όλα αυτά καθώς κρατούσε την ανταμοιβή μου σε απόσταση, άρχισα να ενοχλούμαι και να νιώθω αβοήθητος. Ένιωθα να με χειραγωγούν και να με ελέγχουν. Έκανα ό,τι μου έλεγε, αλλά πάλι ζητούσε κάτι ακόμα. Το παιχνίδι ήταν προσποιητό, αλλά τα συναισθήματα που μου προκαλούσε ήταν αληθινά.

Σκεφτείτε πόσο πιο δυνατά θα ήταν τα συναισθήματα αν ήμουν εγώ το παιδί, εκείνη ο ενήλικας και δεν ήταν ένα παιχνίδι όλο αυτό, αλλά μέρος της καθημερινής μου πραγματικότητας…

Πηγή : teachertomsblog.blogspot.gr
Μετάφραση: Babyradio – Θωμαΐδου Ευθυμία – Ζωή