Πού ξέρεις αν είναι για καλό ή για κακό;

0ΜΙΑ ΣΟΦΗ ΙΝΔΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Σ’ ένα χωριό ζούσε ένας άνθρωπος που είχε ένα υπέροχο λευκό άλογο.
Η φήμη του έφτασε μέχρι τον άρχοντα του τόπου, ο οποίος ήθελε να το αποκτήσει.

Έστειλε απεσταλμένους με χρυσά φλουριά, μία μικρή περιουσία, για να αγοράσουν το άλογο. Ο χωρικός αρνήθηκε με τα παρακάτω λόγια. «Να πείτε στον άρχοντα, ότι τον ευχαριστώ πολύ, αλλά δεν πουλάω το άλογό μου. Το άλογο αυτό είναι το καμάρι μου, είναι φίλος μου, και δεν μπορώ να πουλήσω τον φίλο μου.»

Οι άλλοι χωρικοί τον αποδοκίμασαν: «Έχασες τέτοια ευκαιρία; Υπάρχουν χιλιάδες άλογα. Με αυτά τα χρήματα θα άλλαζες την ζωή σου. Πολύ κακό αυτό που έκανες.»

Ο χωρικός: «Που ξέρετε αν είναι για καλό ή για κακό;»

Το άλογο χάθηκε και οι χωρικοί πάλι ήρθαν να πουν την γνώμη τους: «Τι δυστυχία! Έχασες το άλογό σου και τα χρήματα. Είσαι πολύ άτυχος άνθρωπος.»

Ο χωρικός: «Που ξέρετε αν είναι για καλό ή για κακό;»

Το άλογο μετά από λίγες ημέρες γύρισε, φέρνοντας μαζί του δέκα υπέροχες άγριες φοράδες.

Οι χωρικοί πάλι να πουν την γνώμη τους: «Τι τυχερός άνθρωπος! Τελικά ήταν για καλό!»

Ο χωρικός: «Που ξέρετε αν είναι για καλό ή για κακό;»

Ο γιος του χωρικού, προσπαθώντας να εκπαιδεύσει ένα από τα άγρια άλογα, έπεσε και έσπασε το πόδι του, και οι χωρικοί επανήλθαν: «Τι δυστυχία, τελικά ήταν κακό. Ποιος θα σε κοιτάξει τώρα που το παιδί σου έμεινε σακάτης;»

Ο χωρικός: «Που ξέρετε αν είναι για καλό ή για κακό;»

Ο καιρός περνάει, γίνεται πόλεμος, επιστρατεύονται όλοι οι νέοι του χωριού, εκτός από τον γιο του χωρικού που ήταν χωλός.

Και πάλι οι χωρικοί: «Τι τύχη! Τώρα τα παιδιά μας θα χαθούν στον πόλεμο, ενώ το δικό σου τουλάχιστον θα ζήσει. Τελικά ήταν καλό.»

Ο χωρικός: «Που ξέρετε αν είναι για καλό ή για κακό;»… … …

Advertisements